Premtimet e kahmotshme për hapjen e urës kryesore janë zëvendësuar me përurimin e urave të vogla, të parëndësishme, që nuk kanë asnjë peshë politike.
Për vite me radhë, Vetëvendosje e ka shpallur mbylljen e kësaj ure si simbolin kryesor të ndarjes së vendit. Sot, me mos-hapjen e saj, ata janë bërë rojet më të përkushtuara të status quo-së.
Ky vetëkastrim i Kurtit është në vazhdën e tradhtisë së zotimeve të tij jetësore në raport me veriun: Ai tashmë ka pranuar të gjitha marrëveshjet që kanë të bëjnë me veriun, përfshirë atë për Zajednicën.
Po ashtu, njëjtë si pararendësit e tij, edhe Albin Kurti është zotuar që të mos e dërgojë FSK-në në Veri pa lejen e KFOR-it.
E vërteta është se vetëm disa qindra metra larg urës kryesore gjenden tash e sa vite edhe së paku 2 ura tjera: ajo e Suhodollit dhe e boshnjakëve që përdoren nga qytetarët nga të dyja anët për nevoja ditore. Prandaj, jo, hapja e urave të reja nuk e ndërron lojën.
Por pse erdh Kurti me këtë ide dhe pse bash në këtë kohë?
Kjo është bërë me 3 qëllime në mendje:
E para, për ta mbuluar dorëzimin e tyre historik në raport me Urën. E dyta, për ta mbuluar pengmarrjen institucionale në nivel qendror. E treta, për të përfituar nga tensionet për zgjedhje lokale për kandidatin e tij sharlatan, zhvatës dhe përçarës në Mitrovicën e Jugut, Faton Peci.
Nuk e di, ndoshta Kurti ka vendosur ta mbajë mbyllur urën e Ibrit si suvenir dhe muze në nderim të heroit të tij Oliver Ivanoviç.
‘Rojet e Urës’, nuk po ulen më në kafene për të vëzhguar lumin dhe penguar qarkullimin, siç bënin dikur. Kjo sepse nuk kanë më nevojë të patrullojnë, sepse Rojet më të mira që mbajnë urën mbyllur sot janë Albin Kurti dhe Ministrat e tij.
