Autoritetet indiane po kërkojnë të rikuperojnë trupin e një alpinisti të njohur si “Green Boots” nga shpatet e sipërme të malit Everest, gati 30 vjet pas një ekspedite fatale.

Policia Kufitare Indo-Tibetiane, një forcë paramilitare, ka shpallur një tender për një agjenci të specializuar në operacione në lartësi ekstreme, me qëllim zbritjen e trupit që besohet të jetë ai i Dorje Morup nga ana tibetiane e malit.

Megjithatë, shumë pjesëtarë të komunitetit të alpinizmit besojnë se “Green Boots” është në fakt një tjetër alpinist indian, Tsewang Paljor.

Morup dhe Paljor ishin pjesë e një ekspedite prej gjashtë anëtarësh që u përball me një stuhi vdekjeprurëse pranë majës së Everestit në vitin 1996.

Të gjashtë alpinistët ishin pjesëtarë të forcës paramilitare indiane. Ndërsa tre prej tyre u kthyen mbrapa për shkak të përkeqësimit të motit, Morup, Paljor dhe Tsewang Samanla vazhduan ngjitjen.

Ata thuhet se iu afruan shumë majës përpara se të detyroheshin të ktheheshin. Të tre humbën jetën në mal.

Mbetjet e “Green Boots” ndodhen në të ashtuquajturën “zonë e vdekjes” të Everestit, mbi 8,000 metra lartësi, ku kushtet ekstreme e bëjnë rikuperimin jashtëzakonisht të rrezikshëm.

Tenderi u bën thirrje agjencive që kanë përvojë në operacione shpëtimi ose rikuperimi në lartësi të ngjashme, mundësisht në Everest gjatë pesë viteve të fundit.

Operacioni pritet të komplikohet edhe nga nevoja për koordinim me autoritetet kineze për transportimin e trupit përmes kufirit Tibet-Nepal, dërgimin e tij në Katmandu dhe më pas riatdhesimin në Indi.

Operacioni pritet të zhvillohet ndërmjet muajve qershor dhe shtator.

“Green Boots” mori këtë nofkë për shkak të çizmeve të gjelbra të ndezura që mbante veshur kur vdiq. Trupi i tij është bërë një pikë orientimi e njohur në rrugën verilindore të Everestit.

Në vitet pas tragjedisë, u raportua se disa alpinistë japonezë e kishin gjetur Morup ende gjallë, por me ngrirje të rëndë dhe duke luftuar për të zbritur. Ata e ndihmuan të përdorte litarët e fiksuar përgjatë rrugës.

Po ashtu, thuhet se ata kishin gjetur Samanlën të vdekur mbi zonën e njohur si “Second Step”, një dalje e pjerrët shkëmbore në 8,610 metra lartësi në kreshtën verilindore të malit.

Një sherpa më vonë pretendoi se edhe Tsewang Paljor ishte parë i gjallë, por në gjendje delirante.

Gjatë zbritjes, ekipi japonez kaloi sërish pranë Morup poshtë “First Step” dhe besonte se ai do të arrinte të kthehej në kamp, por ai vdiq më vonë atë ditë.

Mbetjet e Paljorit nuk u gjetën kurrë. Është sugjeruar se ai mund të ketë rënë nga shkëmbinjtë e faqes lindore Kangshung, gjë që ka ushqyer debatin nëse trupi i njohur si “Green Boots” është në të vërtetë Paljor apo Morup.

Për shkak se rikuperimi i trupave nga lartësitë ekstreme të Everestit është jashtëzakonisht i rrezikshëm, “Green Boots” ka mbetur në mal për dekada.

Ai është kthyer në një kujtesë të fortë të rreziqeve të alpinizmit në lartësi të mëdha dhe të vështirësive të operacioneve të shpëtimit dhe rikuperimit në “zonën e vdekjes” të malit.

Rikuperimi i mbetjeve konsiderohet tejet i rrezikshëm sepse helikopterët nuk mund të ulen në atë lartësi. Kjo do të thotë se sherpat dhe alpinistët me përvojë duhet ta transportojnë trupin manualisht poshtë terrenit të pjerrët, duke u përballur me rreziqe si ortekët, stuhitë dhe mungesa e oksigjenit.